Αρκάδι, ένας σύλλογος, μία ιστορία. Ένας σύλλογος που πρεσβεύει εδώ και 37 χρόνια τον ερασιτεχνικό αθλητισμό του Ρεθύμνου.
Τα σημαντικότερα προβλήματα έχουν να κάνουν με το οικονομικό. Σκεφτείτε πόσα χρήματα χρειάζονται για να μεταβούν οι αθλητές μας στις Σέρρες, στην Κομοτηνή, στη Θεσσαλονίκη, στη Θεσσαλία αλλά ακόμα και στην Αθήνα. Έξοδα που έχουν να κάνουν με τις μετακινήσεις, τη διαμονή, τη διατροφή των παιδιών. Μιλάμε για υπέρογκα ποσά, τα οποία είναι αδύνατο να τα καλύψουμε όλα σαν σύλλογος.
Επίσης, πολύ σημαντικό πρόβλημα είναι η έλλειψη εγκαταστάσεων. Το γνωστό πρόβλημα που ταλανίζει εδώ και πάρα πολλά χρόνια το Ρέθυμνο. Δεν υπάρχουν εγκαταστάσεις για να αθληθούν τα παιδιά. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.
Ένα πολύ ευαίσθητο κομμάτι της καθημερινότητας, με πάρα πολλά παιδιά να αθλούνται και να γυμνάζονται στους αθλητικούς χώρους. Υπάρχουν όμως σήμερα αθλητικοί χώροι που να μπορούν να ικανοποιήσουν τις ανάγκες του σωματείου; Αυτό είναι ένα πολύ καίριο ερώτημα, στο οποίο απαντούν οι προπονητές των τμημάτων του Αρκαδίου και δη οι άνθρωποι που περνούν αρκετές ώρες της ημέρας στα γήπεδα και μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις χωρίς να έχουν κάποιο σημαντικό οικονομικό όφελος.
Το σημερινό θέμα των «Ρ.Ν.» «ακουμπάει» πάνω σε έναν σύλλογο, διόλου τυχαία, για το γεγονός ότι επί σειρά δεκαετιών φέρνει πανελλήνιες επιτυχίες, εκπροσωπώντας με τον καλύτερο τρόπο το Νομό Ρεθύμνου. Παρά τα στενά οικονομικά δεδομένα της εποχής και την παντελή απουσία των περισσότερων ομοσπονδιών, προπονητές, αθλητές, γονείς και παράγοντες στέκονται απέναντι σε αυτά τα προβλήματα σαν γνήσιοι υποστηρικτές του ερασιτεχνικού-μαζικού αθλητισμού.
Παρακάτω σας παραθέτουμε τις τοποθετήσεις των υπευθύνων των βασικών τμημάτων του συλλόγου, αλλά και του προέδρου, Νίκου Αλεξάκη.
Νίκος Αλεξάκης (πρόεδρος ΟΚΑ Αρκάδι): «Δεν υπάρχουν εγκαταστάσεις για να αθληθούν τα παιδιά»
«Αυτή η εποχή είναι η δυσκολότερη στην ιστορία του συλλόγου. Ενός συλλόγου με πολύ μεγάλη ιστορία, με τεράστιες επιτυχίες και φυσικά με πάρα πολλά τμήματα υπό την αιγίδα του. Στις μέρες μας σπανίζουν οι σύλλογοι με τόσα πολλά τμήματα, και πραγματικά καταβάλλουμε μεγάλες προσπάθειες για να διατηρήσουμε τη λειτουργία τους.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ομοσπονδίες είναι πάρα πολλά, με αποτέλεσμα να μας έχουν επηρεάσει κι εμάς διοικητικά. Είναι δύσκολο να λυθούν, ειδικά στην δύσκολη περίοδο που βιώνουμε σαν χώρα.
Τα σημαντικότερα προβλήματα έχουν να κάνουν με το οικονομικό. Σκεφτείτε πόσα χρήματα χρειάζονται για να μεταβούν οι αθλητές μας στις Σέρρες, στην Κομοτηνή, στη Θεσσαλονίκη, στη Θεσσαλία αλλά ακόμα και στην Αθήνα. Έξοδα που έχουν να κάνουν με τις μετακινήσεις, τη διαμονή, τη διατροφή των παιδιών. Μιλάμε για υπέρογκα ποσά, τα οποία είναι αδύνατο να τα καλύψουμε όλα σαν σύλλογος.
Βασικός χορηγός είναι οι γονείς των παιδιών. Εκείνοι καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων και προσπαθούν με κάθε τρόπο να στηρίξουν την προσπάθεια των παιδιών τους. Επίσης, σημαντική είναι η βοήθεια των προπονητών, οι οποίοι δουλεύουν καθημερινά, έχουν τεράστια όρεξη και νοιάζονται για τα παιδιά.
Για παράδειγμα, το τμήμα της Ενόργανης Γυμναστικής στεγάζεται στο κλειστό γυμναστήριο του Πανεπιστημίου Κρήτης, στου Γάλλου. Στο τμήμα υπάρχουν πάρα πολλά παιδιά, θέλουμε να πάρουμε ακόμα περισσότερα, αλλά δεν μπορούμε. Οι ώρες είναι περιορισμένες και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Επίσης, θέλουμε τα νέα παιδιά να κάνουν μία στροφή προς τον κλασσικό στίβο, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχουν οι κατάλληλοι χώροι για να γίνει κάτι τέτοιο.
Ακόμα, τα τμήματα μπάσκετ και βόλεϊ αντιμετωπίζουν πάρα πολλά προβλήματα σχετικά με τους χώρους στέγασης. Στο «Μελίνα Μερκούρη» επικρατεί το αδιαχώρητο. Πάρα πολλά τμήματα, πολλοί σύλλογοι, πολλά παιδιά, λίγες και συγκεκριμένες ώρες. Δεν ήταν λίγες οι φορές που έκαναν προπόνηση 11-12 το βράδυ και την επόμενη μέρα είχαν σχολικές υποχρεώσεις. Πραγματικά είναι λυπηρό να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Και σα να μην έφτανε αυτό, το γήπεδο χωριζόταν σε δύο και τρία μέρη, άρα η προπόνηση που γινόταν δεν ήταν σωστή, δεν γινόταν στα επιθυμητά επίπεδα και όπως είχαν προγραμματίσει οι προπονητές. Η πολιτεία και η τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να μεριμνήσει γι’ αυτό το καίριο πρόβλημα, να φτιάξει χώρους για να μπορέσουν να αθληθούν τα παιδιά. Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός το χρειάζεται.
Βέβαια, το ότι τα σχολεία έχουν ανοίξει τα γυμναστήρια-προπονητήρια είναι πολύ σημαντικό και έχει βοηθήσει πάρα πολύ. Δεν είναι όμως αρκετό. Το κλειστό γυμναστήριο στο 2ο Γυμνάσιο-Λύκειο έχει αποσυμφορήσει την κατάσταση και αυτό είναι ένα θετικό βήμα. Χρειάζονται όμως κι άλλα.
Τέλος, εμείς σαν ΟΚΑ Αρκάδι θέλουμε τα παιδιά του Ρεθύμνου να αθλούνται. Όλες οι κινήσεις πρέπει να γίνουν γι’ αυτό το σκοπό. Σαν σύλλογος δεν μας ενδιαφέρουν οι διοικητικές θέσεις, το σημαντικό είναι έχουν διέξοδο τα παιδιά, να αθλούνται, να γυμνάζονται, να φτιάξουν χαρακτήρες που θα τα βοηθήσουν στη μετέπειτα ζωή τους. Αυτό είναι το πρωταρχικό μέλημα και με σωστή και μεθοδική δουλειά έρχονται και οι επιτυχίες».
Κώστας Πλευράκης (τμήμα μπάσκετ):
«Δυσανάλογες οι επιτυχίες με τις συνθήκες δουλειάς»
«Δυσανάλογες οι επιτυχίες με τις συνθήκες δουλειάς»
«Το τμήμα μπάσκετ του Αρκαδίου έχει σημειώσει τεράστιες επιτυχίες. Επιτυχίες και σημαντικά επιτεύγματα σε όλες τις κατηγορίες και μετάλλια σε πανελλαδικό επίπεδο στις κατηγορίες των κορασίδων και των νεανίδων. Αν αναλογιστούμε όμως τις συνθήκες στις οποίες δουλεύουμε και τις θυσίες που γίνονται από όλους τους ανθρώπους της ομάδας, τότε συνειδητοποιήσουμε πως αυτά τα επιτεύγματα παίρνουν πολύ μεγαλύτερο χαρακτήρα και μεταφράζονται ως τεραστίων διαστάσεων επιτυχίες.
Δίχως καμία αμφιβολία, το σημαντικότερο πρόβλημα είναι το γηπεδικό. Όπως καταλαβαίνετε αυτό το πρόβλημα παίζει το μεγαλύτερο ρόλο στη σωστή λειτουργία των τμημάτων του μπάσκετ. Πλέον, χρησιμοποιούμε το κλειστό στον Τίμιο Σταυρό, το προπονητήριο στο 2ο Γυμνάσιο-Λύκειο και το «Μελίνα Μερκούρη». Δυστυχώς όμως αυτοί οι χώροι δεν επαρκούν για να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας και να δουλέψουμε με τον τρόπο που θέλουμε. Για να το γνωρίζει και ο κόσμος, υπάρχουν τμήματα κορασίδων που κάνουν προπόνηση από τις 9.30-11.30 το βράδυ. Αυτές οι ώρες δεν είναι κατάλληλες για τα παιδιά. Την επόμενη μέρα έχουν σχολείο. Το τμήμα των νεανίδων, των τόσων μεγάλων επιτυχιών σε πανελλήνιο επίπεδο, προπονείται μόνο μία φορά κανονικά. Τις υπόλοιπες σε γήπεδα χωρίς γραμμές, καθώς ο χώρος χωρίζεται με κουρτίνες και δη σε τρία ή τέσσερα κομμάτια. Οι υπόλοιπες ομάδες, είτε σε κρητικό είτε σε πανελλαδικό επίπεδο, προπονούνται σε τελείως διαφορετικές συνθήκες και εμείς προσπαθούμε να τις ανταγωνιστούμε.
Ο ανταγωνισμός όμως δεν είναι ίσος και αυτό πρέπει να το καταλάβουν όλοι όσοι ασχολούνται με αυτά τα ζητήματα. Ακόμα, οι υποδομές του τμήματος μπάσκετ φιλοξενούνται στο κλειστό γυμναστήριο του Τιμίου Σταυρού. Οι περισσότεροι γονείς δεν μπορούν να φέρουν τα παιδιά τους σε αυτό το γήπεδο και έτσι σταματούν την ενασχόλησή τους με το αγαπημένο τους άθλημα. Πλέον περιμένουμε πως και πως τη δημιουργία του νέου κλειστού στα Περιβόλια και ελπίζουμε να αποσυμφορήσει την κατάσταση. Από την άλλη, προσπαθούμε με κάθε τρόπο να τα βγάλουμε εις πέρας στο οικονομικό κομμάτι. Πληρώνουμε διαιτητές, γραμματεία και συν τα έξοδα των μετακινήσεων, καταλαβαίνετε πως είναι πολύ μεγάλα ποσά. Βασιζόμαστε στους γονείς των παιδιών, τα ίδια τα παιδιά βασίζονται στους γονείς τους για να μπορούν να παίξουν αγώνες. Οι γονείς και μερικοί φίλοι του συλλόγου και του τμήματος βοηθούν την όλη κατάσταση και τους ευχαριστούμε γι’ αυτό. Χωρίς αυτή τη συνδρομή δεν θα κατεβαίναμε στους αγώνες. Η νέα σεζόν μόλις ξεκίνησε και πραγματικά προβληματιζόμαστε για ακόμα μία φορά σχετικά με το πώς θα ανταπεξέλθουμε. Υπάρχει αισιοδοξία και προχωράμε βήμα βήμα.
Τέλος, θα ήθελα να τονίσω πως οι γονείς πρέπει να καταλάβουν πως πρέπει να σπρώξουν τα παιδιά τους στον αθλητισμό, να αγαπήσουν τη γυμναστική σε όποιο άθλημα κι αν ασχοληθούν».
Πηγή : http://rethnea.gr
